Rokersclubs

Het roken in groepsverband is al vanaf de zeventiende eeuw mode. De tabagie is daarvan het oudste voorbeeld. In de achttiende eeuw staan Duitse vorsten er om bekend dat zij een tabakscollege hadden, waar gewichtige zaken onder het genot van een pijp en tabak werden besproken.

Ook in Engeland waren talloze smokers' clubs waar het soms alleen om het roken en drinken leek te gaan. De kringen waar men louter converseerde lijken minder in trek te zijn geweest.

Ook in veel sociëteiten en kunstenaarskringen was het een goede gewoonte samen te roken. Zo kende men in Groningen een studentenrookgezelschap met de illustere naam "nulla salutifero praestantior herba tabaco", ofwel geen kruid is voortreffelijker dan de heilbrengende tabak. Talloze verenigingen lieten zelfs een eigen tabakspijp maken. De Amsterdamse kring Felix Meritis is daarvan een mooi voorbeeld.

In de negentiende eeuw zien we talloze kleine rokersgezelschappen ontstaan. Sommige daarvan zijn cultureel van aard, andere richten zich op politieke gesprekken of wetenschappelijke conversaties. De tabakspijp is daar steeds de bindende, rustgevende en ook stimulerende factor.

In de twintigste eeuw ontstaan de gezelschappen met de tegennatuurlijke gewoonte om wedstrijd te roken. Met een vastgestelde hoeveelheid tabak probeert men zo lang mogelijk het vuur in te pijp te bewaren. Het accent genieten wordt volledig overschaduwd door het wedstrijdelement. In de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw ontaardt dat zelfs in nationale en internationale wedstrijden.

< back
<< home

De afbeeldingen op deze pagina bevinden zich in de collectie van het Pijpenkabinet, Amsterdam. © copyright Pijpenkabinet

klik hier voor
adres