In Afrika hebben de uiteenlopende culturen hun eigen traditie van het pijproken. Naast kleine, handzame pijpen, kennen sommige volkeren immens grote exemplaren. Behalve de gewone tabakspijp wordt er de waterpijp gerookt, waaraan een afzonderlijke paragraaf is gewijd.

Van een buitengewone verfijning zijn de pijpen van de Bosjesmannen in Zuid-Afrika waarvoor een kleurige soapstone wordt gebruikt. Opmerkelijk genoeg is de vormgeving volledig op de Europese pijp gebaseerd, we zien naast het kenmerkende Goudse pijpmodel ook de Duitse Ulmpijp in steen terug.

De pijpen van de Ashanti, het goudvolk aan de Afrikaanse westkust, zijn van fijne klei geboetseerd. De decoraties op hun rookgerei zijn afgeleid van de spreekwoorden die het volk gebruikt. Dergelijke pijpen zijn eeuwenlang op dezelfde wijze gemaakt, doch helaas ging de techniek aan het begin van de twintigste eeuw verloren.

Bij volkeren in Kongo spelen geometrische decoratiepatronen een grote rol. Vooral de Kuba zijn gefixeerd op bijzondere vlechtpatronen. Dat komt ook in hun pijpen tot uiting, want het hout van de kop en de steel is vaak met een band met geometrisch vlechtwerk bedekt.

Aan de bijzondere tabakspijpen uit Kameroen, waar het roken wijd verbreid is, is een aparte sectie gewijd.