MeerschuimDe meest bijzondere materiaalsoort waarvan pijpen worden gemaakt is meerschuim, een zachte steensoort die vooral in Turkije wordt gevonden. Deze grondstof is ivoorwit van kleur, uiterst poreus en absorbeert bij het roken de tabakssappen volledig. Hierdoor roken pijpen van meerschuim droog en koel, terwijl het materiaal licht is van gewicht en dus prettig te hanteren. Een bijkomend genoegen is dat door de absorptie de pijp geleidelijk bruin kleurt. Meerschuim wordt zij het mondjesmaat al in de zeventiende eeuw gebruikt, maar pas tegen het eind van de achttiende eeuw wordt de pijp van meerschuim meer algemeen. Diverse Midden-Europese modellen keren steeds weer terug zoals de zakvormige pijpenkop en de hoge Hongaarse ketelvorm. Dergelijke producten worden de status van de bourgeoisie roker en van de hogere stand. De grote koppen met hun dikke wand zijn door zilversmeden van prachtige klepdeksels en steelmontages voorzien. Een lang houten roer zorgde voor optimale koeling tijdens het roken. Meerschuim laat zich gemakkelijk snijden, zodat talloze pijpen fraaie versieringen dragen. Zo worden soms de initialen van de eigenaar of diens familiewapen aangebracht. In andere gevallen zien we een algemene voorstelling zoals een vorstenportret, een historische scène of een jachttafereel. Rond 1830 komt naast de strakke modellen de figurale meerschuimpijp in de mode. Het hoofd van een Turk of andere exoot is eerst populair, later komen uitbeeldingen van bestaande en historische figuren. Het portret van Louise de la Vallière is daarvan een mooi voorbeeld. Na 1860 wordt de figurale meerschuimpijp meer algemeen en krijgt een korte steel. Duizenden portretten en ook complete scènes zijn op die manier tot pijp verwerkt. Tegen het eind van de negentiende eeuw vervalt de meerschuimtraditie. Uit gebrek aan de geschikte grondstof wordt vaak van persmeerschuim gebruik gemaakt: het gruis van de meerschuimindustrie wordt met lijm gemengd en tot pijpen geperst. Nadeel is dat deze pijpen niet doorroken. De tabakspijp wordt in die tijd vaak van een jaartal voorzien, meestal een eeuw ouder dan de productiedatum. |
![]() |
![]() |
||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
|||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
|||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
![]() |
||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
|||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
|||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
|||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
![]() |
||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||